نا امیدی

(انوری)

•  ناامید بودن، داشتن احساس دلسردی نسبت به برآورده شدن خواسته‌ها

او شریک درد ما بود و در ناامیدی به ما امید می‌داد (علوی)

چو در موی سیاه آمد سپیدی/پدید آمد نشان ناامیدی (نظامی)

(دهخدا)

•  یاس و بیچارگی و درماندگی، خلاف امیدواری

هر که دانه نفشاند به زمستان در خاک/ ناامیدی بود از دخل به تابستانش (سعدی)

• حرمان، قنوط

چو گیرد ناامیدی مرد را گوش/کند راه رهایی را فراموش (نظامی)